فراموشی رمز عبور

برج خنک کننده ترکیبی

معرفی

ویژگی

مزایا

مقایسه

سامانه خنک‌کننده Wet-CCT، یک سامانه خنک‌کننده ترکیبی خشک/‌تر است. در سامانه های خنک‌کننده ترکیبی، بخش خشک وظیفه دفع حرارت مورد نیاز واحد صنعتی را در بخش عمده ای از سال برعهده دارد. در سایر روزهای سال کاهش توانایی سامانه خنک کننده خشک، توسط برج خنک‌کننده تر جبران می شود. بنابراین با توجه به میزان هزینه سرمایه‌گذاری، نحوه توزیع دمای هوا در طول سال در محل اجرای سامانه و دماهای آب گرم ورودی به سامانه خنک کننده و آب سرد خروجی از آن، مصرف آب در صنایع مختلف بین پنجاه تا هشتاد درصد نسبت به سامانه کاملا تر کاهش می یابد. در سامانه Wet-CCT بر خلاف سامانه های ترکیبی متداول، نیازی به جدا کردن مسیر آب کولینگ در دو بخش خشک و تر نبوده و آب کولینگ خروجی از بخش خشک، مستقیما وارد برج خنک‌کننده تر می شود. این ویژگی منحصر به فرد، اتلاف دما در مبدل های حرارتی میانی را حذف کرده و بازدهی سامانه را به شدت افزایش می دهد.

معرفی

ویژگی

مزایا

مقایسه

افزایش مصرف آب در بخش های مختلف صنعت و کشاورزی همزمان با مواجهه کشور با دوره طولانی خشکسالی منجر به استفاده بیش از حد از منابع آب های زیر زمینی شده است. بنابراین در سال های اخیر بهینه سازی صنایع مختلف جهت کاهش مصرف آب بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به اینکه بیش از 70 درصد مصرف آب در صنایع مختلف همچون فولاد، نفت، گاز و پتروشیمی و نیروگاهی صرف تامین آب جبرانی برج های خنک‌کننده تر می شود، تغییر سامانه های خنک‌کننده صنایع مذکور از کاملاً تر به کاملا خشک یا ترکیبی (خشک/‌تر) اجتناب ناپذیر به نظر می رسد.
در سامانه ترکیبی Wet-CCT به جای استفاده از مبدل های حرارتی هواخنک که آب کولینگ مستقیما درون لوله‌های آن جریان دارد، از کندانسور هوایی به عنوان بستر تبادل حرارت با منبع دما پایین استفاده می شود. در واقع سیستم ترکیبی ارائه شده توسط شرکت معین زیست آریا، همان سامانه برج خنک‌کننده بسته بدون استفاده از کمپرسور است. در این سیستم آب گرم ابتدا وارد محفظه های تبخیر کننده تحت خلا می شود. به دلیل بیشتر بودن دمای آن نسبت به دمای اشباع محفظه، بخشی از آن تبخیر شده و دمای بقیه آب تا دمای اشباع محفظه کاهش پیدا می کند. بخارات ایجاد شده در تبخیر‌کننده آنی، وارد کندانسور هوایی شده و در اثر تبادل حرارت با هوا تقطیر می شوند و پس از ترکیب شدن با آب خنک خروجی از تبخیر کننده به سمت واحد باز می‌گردند. در صورتی که دمای هوا افزایش پیدا کند امکان کاهش دمای آب تا میزان مورد نظر وجود ندارد و بخشی از کاهش دمای آب در برج خنک‏‌کننده ‏تر اتفاق می افتد. شکل زیر سیکل سامانه Wet-CCT را نشان می دهد. در این شکل مسیر های بای پس قسمت های خشک و تر سامانه که بر بسته میزان دمای حباب خشک هوا مورد استفاده قرار می گیرند نشان داده شده است.
سامانه Wet-CCT با توجه به هزینه سرمایه گذاری و ابعاد کندانسور هوایی مورد استفاده و همچنین دمای های آب کولینگ در ورود و خروج به سامانه، دارای 3 حالت بهره‌برداری است. برای مثال اگر اختلاف دمای اولیه بخار ورودی به کندانسور هوایی و دمای حباب خشک هوا، در طراحی کندانسور هوایی 15 درجه سانتی‌گراد در نظر گرفته شده باشد و لازم باشد آب با دمای 40 درجه سانتی‌گراد وارد سامانه شده و با دمای 30 درجه سانتی‏‌گراد از آن خارج شود، ترتیب باز و بسته شدن شیرهای کنترلی موجود در شکل به صورتی که در جدول زیر آورده شده است خواهد بود.

سیکل سامانه Wet-CCT

 

ترتیب باز و بسته شدن شیرهای کنترلی مسیرهای بای‏پس در سامانه Wet-CCT

محدوده دمای حباب خشک هوا

شیر شماره 1

شیر شماره 2

شیر شماره 3

شیر شماره 4

کمتر 15 درجه سانتی‏گراد

باز

بسته

بسته

باز

بین 15 تا 40 درجه سانتی‏گراد

باز

بسته

باز

بسته

بیشتر از 40 درجه سانتی‏گراد

بسته

باز

بسته

بسته

 

چگونگی فرایند
بخش خشک سامانه خنک‌کننده ترکیبی Wet-CCT از دو بخش اصلي زير تشکيل می‌گردد.
۱- تبخیرکننده آنی
2- کندانسور بخار
اساس کار این سیستم، استفاده از خاصیت خودجوشی آب در فشارهای کمتر از فشار اشباع است. آب گرم ورودی به سامانه کولینگ وارد تبخیرکننده آنی می شود. فشار محفظه تبخیرکننده کمتر از فشار اشباع آب در دمای آب ورودی به آن مرحله تنظیم شده است بنابراین بخشی از آب ورودی تبخیر شده و دمای مابقی آب تا دمای اشباع متناظر با فشار مرحله کاهش می یابد. بخار آب تولیدی در تبخیرکننده وارد کندانسور بخار می شود. کندانسور بخار بر اساس نوع منبع دما پایین که می تواند هوا یا آب دریا باشد، از نوع هوایی یا سطحی خواهد بود. بخار ورودی به کندانسور هوایی تقطیر شده و با آب خنک خروجی از تبخیرکننده ترکیب می شود. آب خروجی از بخش خشک سامانه در صورتی که دمای آن مساوی یا کمتر از دمای آب خنک مورد نیاز باشد، بدون ورود به برج خنک‌کننده تر به سمت واحد صنعتی بازمی‏گردد. در صورتی که دمای آب در بخش خشک بیشتر از دمای آب خنک مورد نیاز باشد پس از بخش خشک، به منظور کاهش دمای بیشتر وارد برج‌های خنک‌کننده تر می‌شود.
در ادامه اجزاء و عملکرد بخش‌های مختلف سامانه Wet-CCT شرح داده می‌شود.

آب در گردش به تبخیر کننده پمپاژ شده و پس از ورود به آن، فشار آن کاهش یافته و بر اساس گرانش به پايين جريان می‌يابد. مقدار مشخصی از آب با دریافت انرژی از مابقی آب در حال گردش، تبخیر شده و سبب کاهش دمای آب تا دمای اشباع متناظر با فشار محفظه تبخیرکننده، کاهش می یابد. بخار ایجاد شده آماده ورود به کندانسور بخار شده و آب سرد شده به سمت واحد یا برای کاهش دمای بیشتر به سمت برج خنک‌کننده تر منتقل می‌شود. به علت انجام این فرایند در شرایط خلاء، دما و رطوبت نسبی هوای محیط تاثیری بر تبخیر آب نداشته و این سیستم در هوا با دما و رطوبت نسبی بالا هم کار می‌کند.

نمای بیرون تبخیر‌کننده آنی

نمای درون تبخیر‌کننده آنی

بخار خروجی از تبخیرکننده وارد کندانسور بخار می‏شود. با توجه به اینکه در اکثر مواقع تقطیر بخار با استفاده از کندانسور هوایی انجام می‏گیرد، در این قسمت کندانسور هوایی توضیح داده می‏شود. طراحی کندانسور هوایی به صورت ماژولار بوده و و در شرایط طراحی مختلف بسته به میزان انتقال حرارت مورد نیاز از تعداد مناسبی از ماژول های کندانسور هوایی استفاده می شود. منظور از یک ماژول، دو مبدل حرارتی هوا خنک بوده که به صورت A شکل و با زاویه 60 درجه به یکدیگر متصل شده و یک فن محوری به صورت جریان اجباری هوا را از روی آن ها عبور می دهد. همچنین به منظور به چرخش درآوردن فن از یک مجموعه موتور الکتریکی و گیربکس استفاده می شود. به منظور به حداقل رساندن افت فشار هوا در ورودی فن های کندانسور هوایی، فن ها در ارتفاع نصب می شوند. معمولا فاصله فن تا زمین 2 تا 3 برابر قطرفن در نظر گرفته می شود. بنابراین در کندانسور های هوایی با ظرفیت بالا که از فن های با قطر بزرگ استفاده می شود، ارتفاع سازه نگهدارنده فن ارتفاع بالایی خواهد داشت.

نمای کلی از کندانسور هوایی

معرفی

ویژگی

مزایا

مقایسه

برج خنک‌کننده ترکیبی Wet-CCT راه حل بهینه مشکل مصرف آب سیستم های خنک‌کننده تر است. در این سامانه از یک طرف مصرف آب در صنایع مختلف بین پنجاه تا هشتاد درصد نسبت به سامانه کاملاً تر کاهش می‌یابد و از طرف دیگر مصرف برق بسیار کمتری نسبت به سامانه CCT دارد. بنابراین مزایای سامانه Wet-CCT را می توان کاهش قابل توجه مصرف آب با مصرف انرژی کم دانست.
کاهش مصرف آب: مهمترین مساله در طراحی این سیستم تعیین ابعاد کندانسور هوایی و ایجاد ارتباط بین آن و میزان صرفه‌جویی در مصرف آب است. با توجه به اینکه منشا ایجاد و حفظ خلا در این سامانه توانایی کندانسور در تقطیر بخارات ورودی به آن است، هر چه ابعاد کندانسور هوایی بزرگتر باشد، میزان تقطیر بخار در آن بیشتر بوده و بنابراین خلا سیستم بهبود می یابد. با بهبود یافتن خلا سیستم میزان تبخیر در محفظه تبخیرکننده بیشتر شده و دمای آب خروجی از بخش خشک سامانه کاهش می یابد. بنابراین قدم اول در تعیین مشخصات سیستم خنک‌کننده ترکیبی و محاسبه میزان کاهش مصرف آب، تعیین میزان اختلاف دمای اولیه طراحی برای کندانسور هوایی است. منظور از اختلاف دمای اولیه طراحی، اختلاف دمای بین بخار ورودی به کندانسور هوایی و هوا به نحوی است که تمام بخارات حاصل شده از کاهش دمای آب در تبخیرکننده، در کندانسور هوایی کاملا تقطیر شوند. پس از تعیین این اختلاف دما، با توجه به مشخص بودن میزان بخار ایجاد شده در فرآیند سرد سازی، می توان ابعاد و سطح انتقال حرارت کندانسور هوایی را محاسبه کرد. در ادامه روند طراحی کندانسور هوایی شرح داده می شود.
برای مثال در صورتی که در این سامانه دمای آب با دبی 10000 مترمکعب در ساعت از 40 به 30 درجه سانتی‌گراد کاهش یابد و اختلاف دمای اولیه طراحی برای کندانسور هوایی، 15 درجه سانتی‌گراد در نظر گرفته شود، مادامی که دمای هوا کمتر از 15 درجه سانتی‌گراد باشد کندانسور هوایی طراحی شده به خوبی توانایی تقطیر بخارات حاصله در تبخیر‌کننده را داشته و نیازی به ورود آب کولینگ به برج خنک‌کننده تر نیست. بنابراین کندانسور هوایی به نحوی طراحی شد که توانایی تقطیر بخار حاصل از کاهش دمای آب با دبی 10000 مترمکعب در ساعت از دمای 40 به 30 درجه سانتی‌گراد را در دمای حباب خشک هوا برابر با 15 درجه سانتی‌گراد را داشته باشد.
دبی بخار تولید‌شده در تبخیر‌کننده برای کاهش دمای آب با دبی  MCW  از دمای  TH به دمای  TC از رابطه زیر بدست می‌آید.

در این رابطه  hL_TH   و  hL_TC    به ترتیب انتالپی آب در دمای  TH  و  TC  و  hV_TC   انتالپی بخار در دمای TC  است.

به منظور محاسبه دمای آب خروجی از بخش خشک سامانه ترکیبی در دماهای بالاتر یا کمتر از 15 درجه سانتی‌گراد، نیاز به تعیین نقطه تعادل تبخیر‌کننده و کندانسور هوایی است. گفته شد که هر چه فشار بخار در تبخیر‌کننده کمتر باشد، بخار بیشتری ایجاد می شود. بنابراین افزایش دمای تبخیر‌کننده منجر به کاهش میزان بخار در آن می‌شود. از طرفی هر چه دمای بخار ایجاد شده در تبخیر‌کننده بیشتر باشد، در دمای محیط ثابت، توانایی کندانسور هوایی برای تقطیر بخارات ورودی به آن بیشتر می‌شود. بنابراین به منظور تعیین نقطه تعادل سیستم باید منحنی های تولید بخار در تبخیر‌کننده و توانایی کندانسور هوایی در تقطیر بخارات در دمای محیط ثابت رسم گردد. از طریق پیدا کردن نقاط تلاقی این دو نمودار، دمای تعادلی تبخیر‌کننده که برابر با دمای آب خنک خروجی از بخش خشک سامانه است، مشخص می شود. تغییرات میزان بخار تولیدی در تبخیرکننده برحسب دمای آن با استفاده از رابطه بالا بدست می‌آید. همچنین میزان ظرفیت تقطیر بخار کندانسور در دماهای محیط ثابت بر حسب دمای بخار ورودی به آن را نیز می توان با استفاده از مدلسازی کندانسور در نرم افزار بدست آورد. با رسم این دو دسته منحنی در یک صفحه و تعیین نقاط تقاطع آن ها می توان دمای تبخیر‌کننده (دمای آب خروجی از بخش خشک سامانه) را در هر دمای محیط محاسبه کرد.
پس از محاسبه دمای آب خروجی از بخش خشک سامانه می توان میزان دفع حرارت مورد نیاز در برج خنک‏‌کننده تر را محاسبه کرد و پس از آن میزان مصرف آب در هر دمای محیط در برج خنک‌‏کننده تر را مشخص نمود. با در اختیار داشتن این اطلاعات، می توان مصرف سالانه آب سامانه Wet-CCT را محاسبه و با مقادیر مربوط به سامانه خنک‏‌کننده کاملا تر مقایسه است. این مقایسه در شکل زیر نشان داده است. در این شکل مشخص شده است که در هر دمای محیط میزان مصرف آب سامانه ترکیبی چه بخشی از مصرف آب در سامانه کاملا تر است. در دماهای کمتر از 15 درجه سانتی‌گراد سامانه ترکیبی هیچ آبی مصرف نمی‌کند.

مقایسه میزان مصرف سالانه آب در دماهای محیط مختلف در دو سامانه کاملا تر و سامانه Wet-CCT

با افزایش دمای هوا سهم بخش تر در سامانه ترکیبی بیشتر شده و بنابراین مصرف سالانه آب سامانه ترکیبی و سامانه کاملاً تر به هم نزدیک می‌شود.
هر چه کندانسور هوایی بزرگ‌تر باشد، توانایی آن در تقطیر بخارات حاصل از تبخیر آب در تبخیر‌کننده بیشتر است و بنابراین برج خنک‌کننده تر در دماهای محیط بالاتری وارد مدار می‌شود و مصرف آب کاهش می‌یابد. ابعاد کندانسور هوایی وابسته به اختلاف دمای اولیه طراحی آن است. هرچه اختلاف دمای اولیه طراحی کندانسور هوایی کمتر باشد، سطح انتقال حرارت و ابعاد آن باید بزرگتر باشد. جدول زیر به مقایسه چهار سامانه ترکیبی با اختلاف دماهای اولیه طراحی مختلف برای کندانسور هوایی و میزان کاهش مصرف آب و هزینه سرمایه‌گذاری آن ها برای کاهش دمای آب با دبی 10000 متر مکعب در ساعت از دمای 40 درجه سانتی‌گراد به 30 درجه سانتی‌گراد پرداخته است.

مقایسه چهار سامانه ترکیبی با اختلاف دماهای اولیه طراحی مختلف برای کندانسور هوایی

اختلاف دمای اولیه طراحی کندانسور هوایی (درجه سانتی‌گراد)

10

15

20

25

میزان کاهش مصرف آب (درصد)

80

72

65

58

هزینه سرمایه‌گذاری

مبنا×1/4

مبنا

مبنا×0/75

مبنا×0/6

معرفی

ویژگی

مزایا

مقایسه

استفاده از سامانه‌های خنک کاری ترکیبی در جهان سابقه نسبتا طولانی دارد و در ایران نیز در دهه اخیر واحدهای نیروگاهی اقدام به احداث سامانه‌های ترکیبی خشک به منظور کاهش مصرف آب کرده اند. این سامانه‌ها از مبدل های حرارتی هواخنک به عنوان سیستم خنک‌کننده خشک استفاده می‌کنند. اما در سیستم خنک‌کننده ترکیبی خشک/تر انحصاری شرکت معین زیست آریا از کندانسور هوایی به عنوان مبدل حرارتی استفاده می‌شود. این سامانه که با نام Wet-CCT معرفی شده است،کاملا انحصاری بوده و دارای ویژگی های منحصر به فردی است که در زمینه های متعددی نسبت به سامانه‌های خنک‌کننده ترکیبی متداول برتری دارد. در ادامه به معرفی و مقایسه سامانه های خنک‌کننده ترکیبی متداول و سامانه Wet-CCT پرداخته می‏‌شود.

سیستم خنک‌کننده ترکیبی متداول:

این نوع سیستم خنک‌کننده ترکیبی، شامل دو بخش خشک و تر و مبدل حرارتی واسط بین این دو بخش است. علت استفاده از مبدل حرارتی واسط، حساسیت بالای مبدل‌‏های حرارتی هواخنک بخش خشک نسبت به کیفیت آب در گردش است. به دلیل ارتباط مستقیم آب و هوا در برج خنک‌کننده تر و همچنین وجود آلودگی‌های محیطی و میکروارگانیسم‌ها در آن، در صورتی که مسیر گردش آب کولینگ در دو بخش خشک و تر مشترک باشد، کیفیت پایین آب منجر به ایجاد رسوب و خوردگی در لوله‌های مبدل‏‌های حرارتی هواخنک می شود. بنابراین نیاز است که مدار گردش آب در برج خنک‌کننده تر و برج خنک کننده خشک کاملاً از هم جدا بوده و تبادل حرارت در یک مبدل حرارتی انجام گیرد. بسته به اینکه آب کولینگ ورودی به سامانه خنک‌کننده ابتدا وارد بخش خشک شود یا تر، دو آرایش مختلف برای این سامانه متصور است. در ادامه این دو آرایش توضیح داده می‌شود.

حالت اول:
در آرایش اول که بیشتر در نیروگاه‌‏ها به کار می‏‌رود، آب کولینگ ابتدا وارد مبدل‌های هواخنک شده و پس از کاهش دما وارد یک مبدل حرارتی لوله و پوسته شده و دمای آن از طریق تبادل حرارت با آب خنک خروجی از برج خنک‌کننده تر کاهش پیدا کرده و به سمت واحد باز می‌گردد. در این حالت به دلیل اینکه مسیر آب کولینگ در نیروگاه، کاملاً بسته بوده و آب از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است، امکان ورود آن به مبدل‌های حرارتی هواخنک وجود دارد. به دلیل اینکه آب گرم ابتدا وارد برج خنک‌کننده خشک می شود، امکان بهره‌‏برداری بیشتر از توانایی برج خنک‌کننده خشک در کاهش دمای آب وجود دارد.

سیکل سامانه خنک‌کننده ترکیبی خشک/تر متداول حالت اول

همانطور که در این شکل مشخص است، در مواقعی که دمای هوا به قدر کافی کم باشد نیازی به روشن شدن پمپ‌های آب کولینگ برج خنک‌کننده تر نیست و مصرف آبی صورت نمی‌گیرد. با افزایش دمای هوا، پمپ ها روشن شده و آب در لوله‌های مبدل حرارتی لوله و پوسته به گردش در می‌آید. بنابراین با پاشش آب بر روی پکینگ‌های برج تر بخشی از آب تبخیر می شود. به منظور کاهش مصرف آب و استفاده از برج خنک‌کننده تر در مراحل ابتدایی افزایش دما فن های برج خنک‌کننده تر خاموش نگه داشته می‌شوند و با افزایش دمای هوا به ترتیب روشن می‌شوند. همچنین مسیر بای-پس مبدل‌های حرارتی لوله و پوسته برای ایجاد امکان از مدار خارج کردن آن‌ها در مواقع تعمیرات لحاظ شده‌‏است.

حالت دوم:
در آرایش دوم، آب کولینگ ابتدا وارد برج خنک‌کننده تر شده و پس از عبور از مبدل حرارتی میانی و کاهش دمای بیشتر از طریق تبادل حرارت با آب خنک خروجی از سامانه خشک، به سمت واحد صنعتی باز می‏‌گردد. این روش هنگامی استفاده می شود که سیکل آب کولینگ در واحد صنعتی از نوع باز بوده و کیفیت آن به حدی پایین باشد که امکان ورود آن به مبدل های حرارتی هوا خنک وجود نداشته باشد. بنابراین سیکل آب در بخش خشک از بخش تر جدا شده و به صورت بسته در می‌آید.

سیکل سامانه خنک‌کننده ترکیبی خشک/تر متداول حالت دوم

مشکل این آرایش نسبت به آرایش اول نیاز همیشگی به در مدار بودن برج خنک‌کننده تر است. بنابراین صرفه جویی کمتری در مصرف آب اتفاق می‌افتد. همچنین به دلیل اینکه دمای آب ورودی به برج خنک‌کننده خشک بسیار کمتر از دمای آب گرم ورودی به سامانه است، از بخش کمی از توانایی برج خنک‌کننده خشک استفاده می‏‌شود و در اوقات زیادی از سال به دلیل اینکه دمای هوا از دمای آب ورودی به بخش خشک بیشتر است، امکان استفاده از این بخش وجود ندارد و تمام دفع حرارت مورد نیاز باید در برج خنک‌کننده تر صورت گیرد.

مقایسه سامانه های خنک‌کننده ترکیبی متداول و Wet-CCT:

نیاز به استفاده از مبدل حرارتی میانی در سامانه های متداول: همانطور که گفته شد در سامانه‌های ترکیبی متداول از مبدل های حرارتی هواخنک به عنوان بخش خشک سامانه استفاده می شود که نسبت به کیفیت آب کولینگ بسیار حساس هستند. بنابراین با استفاده از مبدل های حرارتی میانی لوله و پوسته، سیکل خشک و تر کاملاً از هم جدا می‌شوند. وجود مبدل حرارتی علاوه بر افزایش هزینه های سرمایه‌گذاری باعث کاهش راندمان سیستم خنک‌کننده می‌شود. چرا که بین دمای های خروجی دو جریان سرد و گرم از مبدل حرارتی لوله و پوسته همواره اختلاف محدودی وجود دارد. بنابراین آب در گردش برج خنک‌کننده تر باید چند درجه بیشتر از میزان مورد نیاز خنک شود تا با احتساب اختلاف دمای نهایی در مبدل حرارتی، دمای آب خروجی از سیکل خنک‌کننده خشک که به سمت واحد باز می‌گردد، برابر با دمای آب خنک مورد نیاز باشد. بنابراین در این حالت ممکن است برج خنک‌کننده تر موجود با محدودیت در کاهش دمای آب مواجه شود و دمای آب تا حد مورد نیاز در آن خنک نشود. این مساله به طراحی برج خنک‌کننده تر فعلی و اختلاف دمای اپروچ آن بستگی دارد. برای مثال فرض شود برای کاهش دمای آب کولینگ از 40 به 30 درجه سانتی‌گراد از یک سامانه خنک‌کننده ترکیبی متداول استفاده شود. اگر دمای حباب خشک و تر هوا به ترتیب 35 و 22 درجه سانتی گراد باشد و آب با دمای 40 درجه سانتی‌گراد وارد برج خنک کننده خشک شده و با دمای 37 درجه سانتی‌گراد از آن خارج شود، دمای آب خنک‌کننده سیکل خشک در مبدل حرارتی میانی باید از 37 به 30 درجه سانتی‌گراد کاهش یابد. با توجه به اینکه اختلاف دمای نهایی در یک مبدل لوله و پوسته حدود 7 درجه سانتی‌‏گراد است، آب خنک‌کننده سیکل تر باید با دمای 23 درجه سانتی‌گراد وارد مبدل حرارتی لوله و پوسته شود. بنابراین با توجه به دمای حباب تر هوا اختلاف دمای اپروچ برج خنک‌کننده تر باید حدود 1 درجه سانتی گراد باشد تا آب در آن تا دمای 23 درجه سانتی‌گراد خنک شود. این در حالی است که معمولا دمای اپروچ برج های خنک‌کننده تر موجود در صنایع بیشتر از این مقدار و بین 5 تا 10 درجه سانتی‌گراد و حداقل دمای قابل دستیابی نیز 7/2 درجه سانتی‌گراد معادل 5 درجه فارنهایت است. بنابراین در این حالت برج خنک‌کننده تر امکان تامین آب خنک مورد نیاز جهت کاهش دمای آب در سیکل خشک تا 30 درجه سانتی‌گراد را ندارد و واحد صنعتی به دلیل افزایش دمای آب کولینگ با محدودیت تولید مواجه خواهد شد. در صورتی که به دلیل کیفیت پایین آب کولینگ ناچار به استفاده آرایش دوم سامانه‌های ترکیبی متداول باشیم نیز به دلیل از مدار خارج بودن برج خنک‌کننده خشک در بخش بزرگی از سال، میزان صرفه‌جویی بسیار کم خواهد بود.
این در حالی است که در سامانه Wet-CCT به دلیل اینکه مبدل‌های حرارتی کندانسور هوایی با بخار آب در ارتباط هستند، از نظر خوردگی و رسوب خطری متوجه آن ها نیست. بنابراین نیازی به استفاده از مبدل های حرارتی واسط بین بخش های خشک و تر سیستم کولینگ وجود ندارد. این مساله علاوه بر کاهش هزینه‌های سرمایه‌گذاری و بهره برداری، راندمان انتقال حرارتی سیستم خنک‌کننده را نیز افزایش می دهد و امکان دفع حرارت مورد نظر با استفاده از برج های خنک‌کننده تر موجود را نیز فراهم می کند.
امکان تبدیل Wet-CCT به CCT: مزیت دیگر این سیستم خنک‌کننده نسبت به سیستم های ترکیبی متداول، امکان تبدیل آن به برج خنک‌کننده بسته از طریق اضافه نمودن کمپرسورهای بخار است. در شرایطی که در آینده هزینه تامین آب به شدت افزایش پیدا کند و طرح برج خنک‌کننده بسته توجیه‌پذیر باشد، امکان تبدیل این نوع سیستم ترکیبی به برج خنک‌کننده بسته وجود دارد. اما در سیستم ترکیبی متداول این امکان وجود ندارد.
عدم نیاز به پمپ‌های آب کولینگ مجزا برای بخش خشک در Wet-CCT: به دلیل مشترک بودن مسیر گردش آب در بخش خشک و تر سامانه Wet-CCT، نیازی به پمپ های آب کولینگ در سیستم خشک نبوده و سیستم می تواند با همان پمپ های آب کولینگ موجود در برج خنک کننده تر راه اندازی شود. که این مساله نیز باعث کاهش هزینه های سرمایه گذاری و بهره برداری می شود.
نیاز به در نظر گرفتن ملاحظات سیستم های تحت خلا در Wet-CCT: بخش خشک سامانه Wet-CCT کاملا تحت خلا قرار دارد و ملاحظات طراحی و ساخت سیستم های تحت خلا در رابطه با آن باید در نظر گرفته شود. این ملاحظات شامل آب بندی کامل سیستم، مقاوم سازی داکت ها و محفظه های انتقال بخار تحت خلا و خروج کامل گازهای غیر قابل تقطیر محلول در آب می شود.

مقایسه سامانه های ترکیبی متداول و Wet-CCT

موضوع

سامانه های متداول

Wet-CCT

امکان تبدیل برج خنک کننده بسته

ندارد

دارد

نیاز به مبدل حرارتی میانی

دارد

ندارد

نیاز به پمپ آب کولینگ جدید

دارد

ندارد

نیاز به ایجاد تغییر در برج خنک کننده تر به دلیل محدودیت در اختلاف دمای اپروچ

دارد

ندارد

امکان ایجاد محدودیت تولید به دلیل عدم توانایی سامانه در تامین آب خنک مورد نیاز

دارد

ندارد

نیاز به در نظر گرفتن ملاحظات طراحی و ساخت سیستم های تحت خلا

ندارد

دارد